Η διάρθρωση του Λυκείου των Ελληνίδων άλλοτε

Το Λύκειον των Ελληνίδων ιδρύθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1910 από την Καλλιρρόη Παρρέν η ίδρυσή του επικυρώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα στις 19 Φεβρουαρίου 1911. Σκοπός του, όπως αναφέρεται στο καταστατικό του, «ο μεταξύ των Γυναικών των Γραμμάτων των Επιστημών και των Τεχνών Σύνδεσμος, προς εξυπηρέτησιν του φύλου των προς υπεράσπισιν και προστασίαν αυτών και προς αναγέννησιν και διατήρησιν των ελληνικών Εθίμων και Παραδόσεων». Ο τίτλος «Λύκειο» παραπέμπει στα Λύκεια Λέσχες (Lyceum Clubs), θεσμό που καθιερώνεται την ίδια εποχή στην Ευρώπη.

Οι τακτικές γενικές συνελεύσεις των μελών του ΛτΕ συγκαλούνταν το πρώτο τρίμηνο του έτους και οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του Δ.Σ. διεξάγονταν ανά τριετία μέχρι την αναθεώρηση του καταστατικού το 1956, οπόταν καθορίστηκε η διεξαγωγή τους ανά τετραετία. Σύμφωνα με το καταστατικό του 1911, το Δ.Σ. αποτελείται από τις Εφόρους και τις Γραμματείς των τμημάτων, εκλέγει την Πρόεδρο του Λυκείου, δύο ή περισσότερες Αντιπροέδρους, δύο Γραμματείς και μία Ταμία, ενώ από το 1930 εκλέγει και την Κοσμήτορα. Από την αναθεώρηση του 1937 ο αριθμός των μελών του Δ.Σ. ορίζεται σε 25-30 και προβλέπεται η λειτουργία Προεδρείου του Δ.Σ. αποτελούμενο από την Πρόεδρο, τις Αντιπροέδρους, τις Γραμματείς, την Ταμία και τη Γενική Έφορο του Οικονομικού τμήματος.

Κάθε τμήμα διοικείται από επιτροπή αποτελούμενη από τη Γενική Έφορο, τη Συνέφορο, τη Γραμματέα και την Ταμία. Η Γενική Έφορος και η Συνέφορος εκλέγονται από το Δ.Σ. (η Συνέφορος μέχρι την αναθεώρηση του 1956 εκλεγόταν από τα μέλη του τμήματος). Τα τμήματα διαιρούνταν σε Εφορείες ή Τομείς ανάλογα με τις δραστηριότητες και τις ανάγκες τους.

Στο πρώτο καταστατικό του ΛτΕ το 1911 αναφέρονται τρία τμήματα: το Επιστημονικό και Φιλολογικό με τις εφορείες Επιστημόνων και Νεωτέρας Φιλολογίας, το Παιδαγωγικό με τις εφορείες Μητέρων και Παιδαγωγών και το Καλλιτεχνικό με τις εφορείες της Μουσικής Ωδικής και Οργανικής, της Ζωγραφικής, της Γλυπτικής, της Κεραμικής, της Διακοσμητικής, της Κομψοτεχνίας, της Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας και των Ελληνικών Χορών. Παράλληλα υπήρχαν οι εφορείες Οικονομικών και Πειραιώς.

Κατά την πρώτη 25ετία του ΛτΕ τα τμήματα δεν ήταν πάντα σταθερά, άλλοτε άλλαζαν ονομασία άλλοτε αναφέρονταν περιστασιακά. Αργότερα οι σχετικές αλλαγές γίνονταν με  απόφαση της Γενικής Συνέλευσης ή του Διοικητικού Συμβουλίου.

Το 1914 αναφέρονται τα εξής τμήματα: Οικονομικό, Φιλολογικό και Επιστημονικό Μητέρων και Παιδαγωγών, Χορών (εφορείες Ελληνικών Χορών και Ευρωπαϊκών Χορών), Μουσικό (εφορείες Φωνητικής Μουσικής και Οργανικής Μουσικής), Καλλιτεχνικό (εφορείες Ζωγραφικής και Γλυπτικής), Ιματιοθήκης και Εορτών. Λίγο αργότερα στο ίδιο έτος η Βιβλιοθήκη αποτέλεσε αυτοτελές τμήμα, ενώ ιδρύθηκε το τμήμα Νεανίδων (αργότερα Δεσποινίδων), το οποίο αναλάμβανε την οργάνωση φιλολογικών διαλέξεων κάθε Τετάρτη, σερβίρισμα τσαγιού, προσφορά εργασίας για την ενίσχυση απόρων παιδιών και συνεργαζόταν με όλα τα τμήματα. Το 1916 ιδρύθηκε Ερασιτεχνικό τμήμα (ερασιτεχνίδων μουσικών και ερασιτεχνίδων ζωγράφων). Το 1917 το Καλλιτεχνικό τμήμα κατασκεύαζε «καλλιτεχνικά» παιγνίδια και το Ερασιτεχνικό τμήμα του ΛτΕ οργάνωσε Εργαστήριο όπου άπορες εργάτριες κατασκεύαζαν κούκλες ντυμένες με εθνικές ενδυμασίες. Το 1926 μάλιστα αναφέρεται τμήμα Ελληνικών Κουκλών.

Το 1920 ιδρύθηκαν το τμήμα Ελληνικών Λυκείων και το τμήμα Κοινωνικής Προνοίας, το οποίο τον επόμενο χρόνο αναφέρεται ως Φιλανθρωπικό. Το 1921 ιδρύθηκε το Οικοκυρικό τμήμα και το τμήμα Υγιεινής, το 1923 το τμήμα Εκθέσεων, το οποίο οργάνωσε εκθέσεις ταπήτων και αγγειοπλαστικής. Το 1920 ανασυστάθηκε το Νομοθετικό τμήμα, το οποίο αναφέρεται ως τμήμα Πολιτικών Δικαιωμάτων της Γυναικός το 1922 και ως Νομοθετικό και Πολιτικής Χειραφετήσεως το 1923. Το 1924 αναφέρεται τμήμα Προσφυγικού Εργαστηρίου.

Το 1924 το τμήμα Μητέρων και Παιδαγωγών με Έφορο την Άννα Τριανταφυλλίδου διαρθρώθηκε σε 6 εφορείες: Ηθικής Αντιλήψεως και Προστασίας Παιδικής Ηλικίας, Παιδικών Εορτών και Αδελφώσεως των Παιδιών, Βιβλιοθήκης και Λαϊκών Παιδικών Αναγνωστηρίων, Κυριακού Σχολείου και Λαϊκών Μαθημάτων, Διαλέξεων και Συζητήσεων, Συνεργασίας με το Φιλανθρωπικό τμήμα. Το 1928 η εφορεία Παιδικής Αδελφοσύνης έγινε αυτοτελές τμήμα με Έφορο την Ελένη Ζούζουλα.

Στο καταστατικό του 1930 αναφέρονται 20 τμήματα, ενώ σ’ εκείνο του 1937 16. Το 1932 δημιουργήθηκαν νέα τμήματα: Τύπου, Ξένων και Διεθνούς Επικοινωνίας (από το 1938 τμήμα Ξένων), Εργαστηρίου Εθνικών Ενδυμασιών, Επαρχιακών Παραρτημάτων και Ειρήνης με ;Έφορο την Κ. Παρρέν.

Το τμήμα Ελληνικών Χορών, το οποίο μετονομάστηκε σε Εθνικών Χορών και Ρυθμικής Γυμναστικής το 1935 και σε Χορών και Λαϊκής Ψυχαγωγίας το 1936 (έως το 1947) αποτελείτο από τις εφορείες Συγκεντρώσεως Χορευτριών, Επιβλέψεως Μαθημάτων Χορού, Επιλογής και Τεχνικής Παρακολουθήσεως της Ειδικής Χορευτικής Ομάδος από κοινού με την ειδική Εφορεία Χορών. Το 1938 ιδρύθηκε το τμήμα Επαγγελματικής Τέχνης που οργάνωσε την Εσπερινή Επαγγελματική Σχολή στην οποία παραδίδονταν μαθήματα αργαλειού, βιβλιοδεσίας και διακοσμητικής τέχνης.

Με την πλήρη επαναλειτουργία του ΛτΕ μετά τον πόλεμο ιδρύθηκαν νέα τμήματα ή αναδιοργανώθηκαν παλαιά. Από το 1951 λειτούργησε τμήμα Ρυθμικής. Το 1951 συστάθηκε το τμήμα Ηθικής Προστασίας του Παιδιού, το οποίο αντικατέστησε το Φιλανθρωπικό τμήμα και το 1952 ιδρύθηκε το τμήμα Παιδολογικής Μελέτης, το οποίο λίγο αργότερα μετονομάστηκε σε τμήμα Παρακολουθήσεως Εργαζομένου Παιδιού. Το 1954 η Κοσμητεία του Λυκείου αποτέλεσε ιδιαίτερο τμήμα.. Σύμφωνα με το καταστατικό του 1956, λειτουργούσαν 22 τμήματα, με το καταστατικό του 1972 21 , με το καταστατικό το 1988 19 τμήματα, με το καταστατικό του 1997 21, ενώ σήμερα λειτουργούν 22 τμήματα.

ΤΜΗΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ

Το τμήμα Ηθών, Εθίμων και Εθνικών Παραδόσεων εμφανίζεται για πρώτη φορά στο καταστατικό του 1930 με πρώτη Έφορο την Ειρήνη Νικολαΐδου. Το 1937 αναδιοργανώθηκε πλήρως με Έφορο την Αντιπρόεδρο του Λυκείου Άννα Τριανταφυλλίδου. Το τμήμα διακρίθηκε στις εξής Εφορείες: α) Συγκεντρώσεως και μελέτης εθνικών στοιχείων, β) Διαδόσεως και πρακτικής εφαρμογής, γ) Οικοτεχνίας και δ) Συγκεντρώσεων οικογενειών προς ψυχαγωγίαν ελληνικού χαρακτήρος. Το 1939 η Εφορεία Οικοτεχνίας έγινε ανεξάρτητο τμήμα, στο οποίο γυναίκες ύφαιναν στους τρεις αργαλειούς του Λυκείου, την «Εργάνη», την «Εύα» και την «Αράχνη», ζώνες για τους στρατιώτες και άλλες παραγγελίες.

Μετά το θάνατο της Άννας Τριανταφυλλίδου το 1960 Έφοροι ανέλαβαν οι Μάρθα Ρουσσέν, Σίτσα Μέγα, Κατερίνα Κορρέ-Ζωγράφου, Ρένα Λουτζάκη, Μαριλένα Κουκουλίθρα-Χαρισσοπούλου, Ελένη Τσαλδάρη και Αθηνά Μ. Συναρέλλη.

Μετά από πρόταση της Προέδρου Χρυσούλας Καλλία ιδρύθηκε το 1963 το Αρχείο Λαογραφίας κατόπιν δωρεάς 500.000 δρχ. από τον Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, συγκροτήθηκε επιτροπή λειτουργίας του. Έγιναν προσπάθειες για την «πλήρη» μελέτη, από λαογραφικής απόψεως, ενδυμασιών, χορού, μουσικής, ιστορίας, αρχιτεκτονικής και εν γένει παραδόσεων, διοργανώθηκαν κύκλοι λαογραφικών διαλέξεων και μαθημάτων από ειδικούς, συντάχθηκε σχετική βιβλιογραφία. Από το 1964 έγιναν εξορμήσεις για συλλογή λαογραφικού υλικού και από το 1965 προσλήφθηκε στο Αρχείο η λαογράφος Μαρία Μπαρμπαρίγου. Από το 1970 έως το 1981 προκηρυσσόταν με ευθύνη του Λυκείου ο Κουτλίδειος λαογραφικός διαγωνισμός.

Από την αναθεώρηση του καταστατικού το 1988 το τμήμα μετονομάστηκε σε Εθνικών Παραδόσεων και Λαογραφικού Αρχείου. Συνδιοργανώνει μαζί με το τμήμα Εθνικών χορών από το 1990 τις Πανελλήνιες Συναντήσεις Εφόρων και Δασκάλων Χορού (μέχρι σήμερα έχουν γίνει 8). Το 1999 διοργάνωσε το 1ο Χορευτικό Σεμινάριο με θέμα τα Δωδεκάνησα στην Κάρπαθο.

Σιγά-σιγά το τμήμα ακολούθησε εξωστρεφή πολιτική, στελεχώθηκε με νέα μέλη, κυρίως από τη χορευτική ομάδα και συνεργάστηκε με τα τμήματα Εθνικών Χορών και Παραρτημάτων. Αρχειοθετήθηκε υλικό επιτόπιων καταγραφών στη Δράμα (1994-1995), μελετήθηκε υλικό που έστελναν τα Παραρτήματα του ΛτΕ, μεταγράφονται βιντεοταινίες καταγραφών Λυκείου για την καλύτερη αξιοποίηση του υλικού, πραγματοποιήθηκε μελέτη φακέλων του Κουτλίδειου διαγωνισμού, παραλήφθηκε το υλικό επιτόπιας καταγραφής στην περιοχή Τσαρτσαμπά Κοζάνης τον Απρίλιο του 1997 κ.ά.

Σήμερα το τμήμα Εθνικών Παραδόσεων και Λαογραφικού Αρχείου συνεργάζεται με το Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας και με άλλους φορείς για την υλοποίηση των σκοπών του.

Το Δισκογραφικό Αρχείο γεννιέται με πρωτοβουλία του Λευτέρη Δρανδάκι, δασκάλου και Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΛτΕ και γύρω στο 1990, μια «παρέα» μελών της χορευτικής ομάδας αναλαμβάνει την πραγματοποίηση της ιδέας: Μιχάλης Σταματάκης, Χρυσούλα Τζαρδή, Μαρίνα Λώλη, Ξένια Πολίτου, Νάνσυ Χαρμαντά, Αμαλία Μάρκατζη κ.ά. σε συνεργασία με τον Γιώργο Παπαδάκη και την Αγγελική Καραγεώργου. Μέχρι σήμερα συνεχίζεται ο εμπλουτισμός του δισκογραφικού αρχείου.

ΤΜΗΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΝΔΥΜΑΣΙΩΝ

Η συλλογή ελληνικών τοπικών ενδυμασιών εντάσσεται αμέσως στις δραστηριότητες του Λυκείου καθώς αυτές εμφανίζονται από τις πρώτες παρουσιάσεις ελληνικών χορών παράλληλα με αρχαϊκά ενδύματα. Τη συγκεκριμένη δραστηριότητα αναλαμβάνει το Καλλιτεχνικό τμήμα, το οποίο καλείται να καλύψει ενδυματολογικά την πρώτη μουσικοχορευτική εκδήλωση του Λυκείου, τα «Ανθεστήρια», στο Ζάππειο τον Μάιο του 1911. Το τμήμα ασχολείται κυρίως με την αντιγραφή και όχι με τη συλλογή τοπικών ενδυμασιών. Η πρώτη σχετική αναφορά γίνεται με τη διοργάνωση της εορτής του Σταδίου, τον Απρίλιο του 1914. Η παρουσίαση εκεί όλων των ελληνικών ενδυμασιών στόχευε στη δημιουργία «μιας εθνολογικής έκθεσης της παλαιάς και νέας Ελλάδας». Η προσπάθεια απαιτούσε τη δημιουργία μιας Ιματιοθήκης που θα μπορούσε να καλύψει τις ενδυματολογικές ανάγκες των 500 ατόμων που θα λάμβαναν μέρος στην εκδήλωση. Έτσι, παράλληλα με την κατασκευή παραδοσιακών και αρχαϊκών φορεσιών, μετά από αίτημα προς όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας, στάλθηκαν στο Λύκειο και αυθεντικές τοπικές φορεσιές, από τις οποίες κάποιες δωρίθηκαν και κάποιες αγοράστηκαν.

Στις αρχαιρεσίες του 1914 εμφανίζεται για πρώτη φορά τμήμα Ιματιοθήκης με Έφορο τη Μαρία Νοταρά. Αναφέρεται ότι «η Εφορία Ιματιοθήκης από κοινού μετά του Προεδρείου του Λυκείου και του Οικοκυρικού Τμήματος κατήρτισεν την Ιματιοθήκη του Λυκείου. Η Ιματιοθήκη μας συμπληρουμένη ολοένα διά αντιγράφων από την συλλογή των κουκλών αι οποίαι αποστέλλονται και ενδύονται εις διαφόρους πόλεις και χωρία και πρωτοτύπων ενδυμασιών ας αγοράσαμεν να αποτελέσει εν είδος μουσείου εθνογραφικού συμπληρούντος το επίσημον του κράτους». Στη λογοδοσία του 1914 υπάρχει ο πρώτος κατάλογος των ενδυμασιών που δωρίθηκαν ή αγοράστηκαν και αποτέλεσαν τον πυρήνα της τότε χρηστικής και μετέπειτα μουσειακής συλλογής.

Το 1930 αναφέρεται ως Τμήμα Ιματιοθήκης, το 1937 ως Ιματιοθήκης και Εργαστηρίου εθνικών ενδυμασιών (το 1949 ιδρύθηκε αυτοτελές Τμήμα Εργαστηρίου εθνικών ενδυμασιών), ενώ το 1956 ως Τμήμα Ιματιοθήκης εθνικών ενδυμασιών και από το 1988 ως Τμήμα Εθνικών ενδυμασιών.

Έφοροι του τμήματος Εθνικών Ενδυμασιών του Λυκείου η Νίκη Πέρδικα (1929-1935), η Κατίνα Μαρινάκη (1935-1951), η Κούλα Καλλιγά (1951-1957), η Αθηνά Μαραγκοπούλου (1957-1960), η Αλεξάνδρα Βασσενχόβεν (1960-1997),  η Ιωάννα Παπαντωνίου (1997-2001), η Μαριλένα Κουκουλίθρα-Χαρισσοπούλου (2004-2012),  Έφορος σήμερα είναι η Πέννυ Σακκοπούλου-Βαλταζάνου.

Το πρώτο διάστημα συνεργάστηκαν με την Ιματιοθήκη του Λυκείου οι Αγγελική Χατζημιχάλη, Άννα Αποστολάκη, Εύα Σικελιανού και Μαρία Σωτηρίου, ενώ μεταπολεμικά οι Ιφιγένεια Πεντζοπούλου, Ιωάννα Παπαντωνίου και Πόπη Ζώρα.

Μουσείο Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας

Το 1963 η τότε Έφορος της Ιματιοθήκης Αλεξάνδρα Βασσενχόβεν έθεσε το ζήτημα του μουσειακού χαρακτήρα της συλλογής και εξέφρασε την αγωνία της για τη διάσωσή της από τη φθορά που επιφέρει η χρήση των ενδυμασιών στις χορευτικές παραστάσεις. Με τη συνδρομή της Ιωάννας Παπαντωνίου και υπό την επίβλεψή της ξεκίνησε η επιλογή ενδυμάτων και ενδυμασιών που χαρακτηρίστηκαν μουσειακές και σταδιακά αποσύρθηκαν από τη χρήση. Η ανάγκη ανάδειξης του ενδυματολογικού εύρους, της σπουδαιότητας και του πλούτου της συλλογής οδήγησε το 1988, παρά τα υπαρκτά χωροταξικά προβλήματα, στη δημιουργία του Μουσείου Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας, με Έφορο την Αλεξάνδρα Βασσενχόβεν. Σκοπός της δημιουργίας υπήρξε η συλλογή, η μελέτη και η προβολή της ιστορίας της ελληνικής ενδυμασίας. Την επίβλεψη του Μουσείου και τη διαχείριση της συλλογής ανέλαβε η ενδυματολόγος Ιωάννα Παπαντωνίου. Το Μουσείο στεγάστηκε σε κτήριο επί της οδού Δημοκρίτου 7 που αγοράστηκε το 1985 και, με επιδότηση του ΥΠ.ΠΟ, διαμορφώθηκε κατάλληλα για να στεγάσει τη μουσειακή συλλογή. Τα εγκαίνια του Μουσείου και της πρώτης έκθεσης με θέμα «Η εξέλιξη της ελληνικής φορεσιάς» πραγματοποιήθηκαν στις 8 Μαρτίου 1988 παρουσία της τότε υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.

ΤΜΗΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ

Το 1911 συστάθηκε εφορεία Ελληνικών χορών με έφορο την Νίνα Κρεστενίτου, η οποία ήδη δίδασκε ελληνικούς χορούς και επιτροπή κυριών αποτελούμενη από τις Μαρία Παλαμά, Μαρία Πολίτου, Ι. Τζαβέλλα, Μαίρη Δροσίνη, Σταυρούλα Πιερράκου και δάσκαλο χορού τον Χαράλαμπο Ανδρεόπουλο. Το 1913 προσελήφθη ως χοροδιδάσκαλος ο Χαράλαμπος Σακελλαρίου, ο οποίος με διαλείμματα θα παραμείνει στο Λύκειο έως το 1956. Αυτοτελές Τμήμα Χορών ιδρύθηκε το 1914 αποτελούμενο από τις εφορείες Ελληνικών χορών και Ευρωπαϊκών χορών. Στο καταστατικό του 1930 αναφέρεται ως Τμήμα Ελληνικών χορών, το 1935 ως Τμήμα Εθνικών χορών και Ρυθμικής Γυμναστικής και το 1936 ως Τμήμα Χορών και Λαϊκής ψυχαγωγίας, το οποίο αποτελείτο από τις εφορείες Συγκεντρώσεως χορευτριών, Επιβλέψεως μαθημάτων χορού, Επιλογής και τεχνικής παρακολουθήσεως της Ειδικής χορευτικής ομάδος από κοινού με την ειδική Εφορεία χορών. Το 1947 ονομάστηκε Τμήμα Εθνικών χορών και ιδρύθηκε η εφορεία Εθνικών εμφανίσεων με γνωμοδοτική σύμβουλο την Αγγελική Χατζημιχάλη.

Ήδη αμέσως μετά την ανάληψη της προεδρίας η Χρ. Καλλία ασχολήθηκε με την αναδιοργάνωση του τμήματος Χορού και την επιμόρφωση των μελών και των δασκάλων, τη διοργάνωση σεμιναρίων επιμορφώσεως των δασκάλων και επιτόπιες καταγραφές χορών (1964). Η χορευτική ομάδα απέκτησε μόνιμη ορχήστρα για τη διδασκαλία και τις εμφανίσεις της υπό τον Αριστείδη Μόσχο και την επίβλεψη του μουσικολόγου Φοίβου Ανωγειανάκη. Την περίοδο 1965-1969 διοργανώθηκε σεμινάριο ελληνικών χορών για την επιμόρφωση καθηγητών σωματικής αγωγής και αποφασίστηκε η επιμόρφωση στελεχών για αποστολή στα παραρτήματα. Το 1969 αναφέρονται στα μαθήματα χορού τμήμα παιδιών, τμήμα κοριτσιών, τμήμα κυριών και η Ειδικευμένη ομάς.

Σημαντική ήταν η συμμετοχή της χ.ο. σε διεθνή φεστιβάλ, όπως το Φεστιβάλ της Ντιζόν (1965 και 1968, όπου και τις δύο φορές απέσπασε το Β΄ βραβείο), το Bach Festival (Royal Albert Hall, 1968, και Royal Festival Hall, 1979), το Φεστιβάλ της Φλάνδρας (1977), της Bερόνας (1980) και στο Φεστιβάλ της Σούσα (1970) και της Gorizia (1972) απέσπασε το Α΄ βραβείο. Το 1968 η χ.ο. εμφανίστηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Μεξικό. Από το 1971 καθιερώθηκαν, στο πλαίσιο του ΕΟΤ, χορευτικές παραστάσεις στο θέατρο «Αλίκη» και στη συνέχεια στο θέατρο «Ρεξ», προκειμένου να στηριχθεί ο χειμερινός τουρισμός αλλά και για να τις παρακολουθήσουν μαθητές των σχολείων της Αττικής.

Η χορευτική ομάδα συνέχισε τις επιτυχημένες εμφανίσεις του στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1989 η χ.ο. συμμετείχε στο 3ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Χορού στην Πάλμα της Μαγιόρκα όπου κέρδισε το χρυσό βραβείο. Επίσης συμμετείχε στο Φεστιβάλ της Ταϊπέι (1990), της Σαρδηνίας (1994), του Agrigento (1994), τη Biennale Xορού της Λυών (1998) και το 6ο Φεστιβάλ της Δαμασκού (1999). Μετά από πολλά χρόνια η χ.ο., με τη γενική ευθύνη του καλλιτεχνικού διευθυντή Λευτέρη Δρανδάκι, έκανε θριαμβευτική επανεμφάνιση στο Ηρώδειο στις 22 Σεπτεμβρίου 1989. Η εμφάνιση στο Ηρώδειο επαναλήφθηκε τον Ιούλιο του 1990 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Παράλληλα με τις παραστάσεις στο Ηρώδειο η χορευτική ομάδα εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής, την αρχαία Ολυμπία, το θέατρο Λυκαβηττού, τη Λυρική Σκηνή και σε άλλα θέατρα των Αθηνών, όπως και σε εκδηλώσεις για την έναρξη και τη λήξη διεθνών συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η ερευνητική ομάδα του τμήματος συνέχισε τις επιτόπιες καταγραφές της μουσικοχορευτικής παράδοσης σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Το 1989 ο Λευτέρης Δρανδάκις εγκαταλείποντας την παράσταση τύπου «Χοροί και τραγούδια απ’ όλη την Ελλάδα» εισάγει τη θεματική παράσταση. Η πρώτη αυτή παράσταση είχε τίτλο «Χοροί και τραγούδια από νεοελληνικά χορευτικά δρώμενα». Οι επόμενες παραστάσεις στο Ηρώδειο ήταν οι εξής: «Χοροί και τραγούδια από την τελετουργία του γάμου» (1991), «Τραγούδια και χοροί της Μακεδονίας» (1992), «Ο Μισεμός - Τα τραγούδια της ξενιτιάς» (1996), «Τραγούδια και χοροί στον κύκλο της ζωής» (1997), «Θάλασσα. Τραγούδια για τη θάλασσα και νησιώτικοι χοροί» (2000), «Χορογραφήματα» (2003), «Χρώματα της Ελλάδας. Ένας εορταστικός κύκλος του χρόνου» (2004), «Ταλάντων, τυμπάνων και χορών εγκώμιον» (2008). Το Λύκειο συμμετείχε επίσης στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα της «Βουλής των εφήβων» με τις παραστάσεις «Δύο χιλιετίες ελληνικής μουσικής παράδοσης» (2000), «Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία!…» (2001), «Χορέψετε-χορέψετε … Τα νιάτα να χαρείτε» (2003) και «Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο» (2004).

Δίνεται μεγάλη έμφαση στην εκπαίδευση. Πρώτα-πρώτα με τα μαθήματα χορού σε παιδιά και ενήλικες που παραδίδονται στο Κεντρικό Λύκειο και στα περιφερειακά τμήματα χορού, καθώς και με την οργάνωση σεμιναρίων για τους δασκάλους χορού των παραρτημάτων. Σημαντική πρωτοβουλία του τμήματος ήταν η διοργάνωση της Α΄ Πανελλήνιας Συνάντησης Εφόρων και Δασκάλων χορού του Λυκείου το 1990. Μέχρι σήμερα έχουν οργανωθεί 8 τέτοιες συναντήσεις με διαφορετικό θέμα η καθεμία.

Με το τμήμα Χορού συνδέονται και οι μουσικές εκδόσεις του Λυκείου, καθώς πραγματοποιήθηκαν για να εξυπηρετήσουν τους δασκάλους και να τροφοδοτήσουν το ευρύ κοινό με αυθεντικές και λειτουργικές ηχογραφήσεις παραδοσιακής μουσικής. Πρώτη Έφορος η Νίνα Κρεστενίτου (1911-1914). Την διαδέχθηκαν οι: Ουρανία Δουσμάνη και Καλλιρρόη Παρρέν (1914-1924), Παναγιώτα Πιστόλη (1924-1947), Ιωάννα Δεκάζου-Θάνου-Γενναροπούλου (1947-1988), Ποθούλα Καψαμπέλη (1968-1988), Άννα Παπαμιχαήλ-Κουτρούμπα (1988), Ελένη Τσαλδάρη (1992-2000), Αμαλία Μάρκατζη (2000-2012), Μαρία Πασσά-Κώτσου (2012-2016).  Σήμερα Έφορος είναι η Ελένη Τσαλδάρη .

ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΟΥ

Η Εφορεία των Μητέρων και Παιδαγωγών (τμήμα από το 1914) λειτουργεί συνεχώς από το 1911 και αυτό αποδεικνύει το μεγάλο ενδιαφέρον του Λυκείου για τις γυναίκες-μητέρες και τα παιδιά. Στην αρχή, διοργάνωνε διαλέξεις για τις μητέρες, εόρταζε κάθε χρόνο την Ημέρα της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου και έδειχνε σταθερό ενδιαφέρον για την ηθική προστασία των παιδιών. Στη συνέχεια συστάθηκαν και άλλα τμήματα που αφορούσαν ειδικότερα στα παιδιά, όπως το τμήμα Παιδικής Αδελφοσύνης το 1928, το τμήμα Ηθικής Προστασίας του Παιδιού το 1951 και το τμήμα Παιδολογικής Μελέτης το 1952, το οποίο λίγο αργότερα μετονομάστηκε σε τμήμα Παρακολουθήσεως Εργαζομένου Παιδιού.

Με πρωτοβουλία της Χρυσούλας Καλλία και με αφορμή τον εορτασμό του Έτους της Γυναίκας το 1975 συγκροτήθηκε το τμήμα «Προβλημάτων Γυναίκας και Παιδιού», το οποίο διαδέχθηκε το τμήμα Μητέρων και Παιδαγωγών. Έκτοτε εργάζεται σταθερά αφενός για την προστασία των παιδιών με έμφαση στα κωφά παιδιά, υπό την συνεχή επαγρύπνηση της Εφόρου Ελένης Βαχάρη και αφετέρου για την ισότιμη συμμετοχή των γυναικών σε όλες τις εκδηλώσεις της δημόσιας ζωής καθώς και για την αναγνώριση και προώθηση των προβλημάτων της Ελληνίδας.

Το 1991 το τμήμα διοργάνωσε και Ιατρικό Συμβουλευτικό, τμήμα για γυναίκες με υπεύθυνη την ιατρό Καίτη Αλεξιάδου.

Με εκπροσώπους του την Λ. Μιχαλοπούλου και την Κ. Αλεξιάδου το τμήμα συμμετείχε στη Συντονιστική Επιτροπή Γυναικείων Οργανώσεων, στο Εθνικό Δίκτυο του Ευρωπαϊκού Lobby Γυναικών, σε ημερίδες και αποφάσεις που λαμβάνονταν για ζητήματα που αφορούσαν τη γυναίκα.

Το 1994 αποσπάστηκε από το τμήμα Προβλημάτων Γυναίκας και Παιδιού, το μέρος εκείνο το οποίο αφορούσε κατά κύριο λόγο τα θέματα της ισότητας των δύο φύλων και δημιουργήθηκε, με πρωτοβουλία της Λούλας Μιχαλοπούλου, Ειδική Επιτροπή Επιστημόνων για θέματα ισότητας. Έφορος σήμερα είναι η Έφη Πετρέα-Μεσολογγίτου.

ΤΜΗΜΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

Το 1920 συστάθηκε τμήμα Ελληνικών Λυκείων με Έφορο την Αγγελική Χατζημιχάλη, ενώ τον επόμενο χρόνο, έτος διεξαγωγής του Α΄ Γυναικείου Συνεδρίου, εμφανίζεται η «Εθνική Ένωσις» του Λυκείου, η οποία αποτελείτο από το Κεντρικό και τα Παραρτήματα. Στο καταστατικό του 1930 εισάγεται για πρώτη φορά άρθρο, το 13ο, που ρυθμίζει τα σχετικά με την ίδρυση και τη λειτουργία των Παραρτημάτων, ενώ σε παράρτημα του καταστατικού δημοσιεύεται ο Κανονισμός των επαρχιακών παραρτημάτων του Λυκείου των Ελληνίδων αποτελούμενος από 12 άρθρα.

Το 1932 ιδρύθηκε το τμήμα Επαρχιακών Παραρτημάτων με πρώτη Έφορο την Άννα Αλευρά, το οποίο ανασυστάθηκε το 1947 με Έφορο την Αικατερίνη Κοτζιά. Την διαδέχτηκαν οι Ρίτσα Βαρβιτσιώτη, Χρυσούλα Θεοφανοπούλου.

Ο αριθμός των Παραρτημάτων αυξάνει και έτσι το 1956 οργανώθηκε το Α΄ Πανελλήνιο Συνέδριο Παραρτημάτων στην Αθήνα στο οποίο συμμετείχαν 16 Παραρτήματα. Η προσπάθεια αυτή επαναλήφθηκε μετά από μία εικοσαετία με το Β΄ Συνέδριο, το 1977 στην Αθήνα, με διπλάσιο αριθμό συμμετοχών (32 Παραρτήματα). Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 1979, πραγματοποιήθηκε το Α΄ Πανελλήνιο Φεστιβάλ Εθνικών Χορών στο θέατρο του Λυκαβηττού με τη συμμετοχή 31 Παραρτημάτων. Το 1987 οργανώθηκε το Γ΄ Πανελλήνιο Συνέδριο Παραρτημάτων στην Αθήνα, ενώ στη συνέχεια το Πανελλήνιο Συνέδριο διοργανώνεται ανά διετία από διαφορετικό Παράρτημα. Παράλληλα καθιερώθηκαν από το 1990 Πανελλήνιες Συναντήσεις Εφόρων και Δασκάλων χορού στην Αθήνα, μέχρι σήμερα 8 τον αριθμό. Από το 1996 συμμετείχαν επίσης οι Πρόεδροι των Παραρτημάτων και από το 2007 και οι Έφοροι Ιματιοθήκης, δημιουργώντας έτσι άλλη μία ευκαιρία συνάντησης των μελών της λυκειακής οικογένειας. Το 1999 πραγματοποιήθηκε το 1ο Χορευτικό Σεμινάριο στην Κάρπαθο και το 2001 ακολούθησε το 2ο Χορευτικό Σεμινάριο στα Ιωάννινα. Έφοροι: Ρίτσα Βαρβιτσιώτη (1953-1976), Χρυσούλα Θεοφανοπούλου (1976-1996), Μαρία Πασσά-Κώτσου (1996-2012). Έφορος σήμερα είναι η Mαρία Παπαμάρκου.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

  Έτος Τόπος Θέμα
Α΄ 1956 Αθήνα  
Β΄ 1977 Αθήνα Ποια η συμβολή του Λυκείου στην ανάπτυξη του δεσμού της Ελλάδας με τους αποδήμους Έλληνες
Γ΄ 1987 Αθήνα Μελέτη και αξιοποίηση του λαογραφικού και ενδυματολογικού υλικού
Δ΄ 1989 Ρόδος Η προστασία της αυθεντικότητας και πιστότητας των εθνικών χορών και ενδυμασιών. Τρόποι και μηχανισμοί για την εκπλήρωση του σκοπού αυτού
Ε΄ 1991 Καλαμάτα Έρευνα, καταγραφή και συντήρηση των παραδοσιακών ενδυμασιών. Αναφορά στο κέντημα
ΣΤ΄ 1993 Καβάλα Λαϊκός πολιτισμός και Παράδοση, πολύτιμος εθνικός θησαυρός για το μέλλον
Ζ΄ 1995 Ηράκλειο Η Ελληνίδα του χθες και του σήμερα. Μπροστά στο κατώφλι της 3ης χιλιετίας
Η΄ 1997 Αργοστόλι Το Λύκειο των Ελληνίδων και ο ρόλος του στην κοινωνία του 21ου αιώνα
Θ΄ 1999 Σπάρτη Παιδεία και Πολιτισμός. Ο ρόλος του Λυκείου των Ελληνίδων στα πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και εθνικά θέματα
Ι΄ 2001 Βόλος Ο ρόλος του Λυκείου ως πολιτιστικού φορέα. Πολιτιστική ταυτότητα στην ενωμένη Ευρώπη
ΙΑ΄ 2003 Σέρρες Οικογένεια, χθες, σήμερα, αύριο
ΙΒ΄ 2005 Πύργος Νέοι και αμφισβήτηση. Κρίση Ηθικών αξιών. Ο ρόλος του Λυκείου στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα
ΙΓ΄ 2007 Σάμος Ιωνικός πολιτισμός, διαχρονικός δίαυλος επικοινωνίας στο Αιγαίο
ΙΔ΄ 2009 Νάουσα Από το λαϊκό πολιτισμό, στις πολιτιστικές αγορές (οικοτεχνία - τραγούδι - χορός- δρώμενα - μουσεία)

ΤΜΗΜΑ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Το 1952, η ίδρυση στο Σύδνευ του πρώτου λυκειακού γραφείου στο εξωτερικό, έδωσε το έναυσμα για τη σύσταση επιτροπής που να παρακολουθεί τις εκτός Ελλάδος λυκειακές δραστηριότητες, υπό την εποπτεία της Ιωάννας Ζαΐμη.

Η Πρόεδρος Χρυσούλα Καλλία έθεσε ως έναν από τους στόχους του Λυκείου να ενισχύσει το δεσμό των αποδήμων Ελλήνων με την πατρίδα τους και τον ακολούθησε με συνέπεια σε όλη της τη θητεία. Το Β΄ Πανελλήνιο Συνέδριο των Παραρτημάτων το 1977 είχε ως θέμα «Ποια η συμβολή του Λυκείου στην ανάπτυξη του δεσμού της Ελλάδας με τους αποδήμους Έλληνες». Το πρώτο πόρισμα του συνεδρίου αφορούσε την ίδρυση Γραφείων-Συνδέσμων του Λυκείου και το δεύτερο την ανάγκη «τακτικής επικοινωνίας με τους αποδήμους».

Το ίδιο έτος ιδρύθηκε το τμήμα Αποδήμων με Έφορο την ίδια την πρόεδρο Χρυσούλα Καλλία. Αργότερα το τμήμα μετονομάστηκε σε τμήμα Αποδήμου Ελληνισμού, ονομασία την οποία φέρει και στο καταστατικό του Λυκείου το 1988. Τη Χ. Καλλία διαδέχθηκαν οι Μαρία Θεωνά, Ζανέτ Κυδωνιάτη, Μαρία Πασσά-Κώτσου  και σήμερα Έφορος είναι η Τίνα Αθανασιάδου.

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Υπήρξε ένα από τα τρία πρώτα τμήματα του Λυκείου το 1911 με την ονομασία Φιλολογικό και Επιστημονικό. Πρώτη Γενική Έφορος διετέλεσε η ιδρύτρια και Πρόεδρος του Λυκείου Καλλιρρόη Παρρέν. Από τις πρώτες δράσεις του ήταν η διοργάνωση διαλέξεων, με πρώτη αυτή που έγινε στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» με ομιλήτρια την Καλλιρρόη Παρρέν και θέμα τον «σκοπό και προορισμό του Λυκείου». Ακολούθησε μεγάλος αριθμός φιλολογικών και επιστημονικών διαλέξεων από διαπρεπείς ομιλητές. Το 1917 οργανώθηκαν αρχαιολογικά μαθήματα από την Άννα Αποστολάκη. Άλλο έργο του τμήματος υπήρξε η έκδοση παιδικών βιβλίων, για την οποία το 1913 προκήρυξε σχετικό διαγωνισμό. Το 1914 εκδόθηκε το πρώτο παιδικό βιβλίο Τα Κάλαντα του Κ. Ντίκενς σε μετάφραση της Όλγας Βελλίνη.

Το 1936 το τμήμα επιμελήθηκε το πανηγυρικό τεύχος για την εικοσιπενταετηρίδα του Λυκείου και την πεντηκονταετηρίδα της Καλλιρρόης Παρρέν ενώ από το 1937 είχε και την επιμέλεια της έκδοσης του Δελτίου.

Το Φιλολογικό τμήμα ήταν υπεύθυνο για δύο λογοτεχνικούς διαγωνισμούς που προκηρύσσονταν από το Λύκειο. Πρόκειται για τον Λασκαρίδειο διαγωνισμό, κατόπιν σχετικού κληροδοτήματος από την Ειρήνη Λασκαρίδη το 1958. Η πρώτη προκήρυξη έγινε το 1959 και τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν το 1960. Η τελευταία απονομή έγινε το 2004. Ο άλλος λογοτεχνικός διαγωνισμός ήταν ο Μομφερράτειος, εις μνήμην της Προέδρου Μαρίας Μομφερράτου, ο οποίος προκηρυσσόταν από το 1963 έως το 1980.

Έφοροι μετά την Καλλιρρόη Παρρέν διετέλεσαν οι Αθηνά Ταρσούλη, Μαρία Μομφερράτου, Σοφία Σαββίδου, Λούλα Κωνσταντινίδου,Μαρία Καλυτεράκη. Έφορος σήμερα η Φώφη Ραζή.

ΤΜΗΜΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

Η ίδρυση της Βιβλιοθήκης ακολούθησε εκείνη του Λυκείου των Ελληνίδων λίγους μήνες κατόπιν, τον Σεπτέμβριο του 1911. Σύμφωνα με το οργανόγραμμά της, τη Βιβλιοθήκη θα αποτελούσαν το αναγνωστήριο, η βιβλιοθήκη με ελληνική και ξένη λογοτεχνία, η παιδική βιβλιοθήκη, το παιδικό αναγνωστήριο, η δανειστική βιβλιοθήκη, ενώ προβλεπόταν και η σύσταση σχολικών βιβλιοθηκών και παιδικού ταμιευτηρίου, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ίδρυση παιδικών λαϊκών βιβλιοθηκών. Πρώτος δωρητής της Βιβλιοθήκης υπήρξε ο Αιγυπτιώτης επιχειρηματίας Ηρακλής Βόλτος, ο οποίος προσέφερε 5.000 δραχμές για την συγκρότηση και την επίπλωσή της.

Το 1914 η Βιβλιοθήκη αυτονομήθηκε από το Φιλολογικό και Επιστημονικό τμήμα, στο οποίο ανήκε μέχρι τότε, και έγινε αυτοτελές τμήμα. Από το 1935, με την εγκατάσταση του Λυκείου στο κτήριο της Δημοκρίτου 14, η Βιβλιοθήκη βρήκε το χώρο της στο υπόγειο του κτηρίου, εκεί όπου λειτουργεί μέχρι σήμερα. Το 1938 την εφορία της Βιβλιοθήκης ανέλαβε η μέχρι τότε συνέφορος Κατίνα Παπαφλέσσα, η οποία παρέμεινε στη θέση αυτή για μισό ακριβώς αιώνα, μέχρι το 1988. Το όνομά της συνδέθηκε με τη δημιουργική πορεία του τμήματος.

Η δράση του τμήματος τόσο στον πόλεμο του 1940 όσο και κατά τη διάρκεια της Κατοχής που ακολούθησε υπήρξε εξαιρετικά σημαντική. Τα έσοδα της Βιβλιοθήκης την περίοδο αυτή αποτέλεσαν τη σταθερότερη πηγή εσόδων για το Λύκειο.

Η Βιβλιοθήκη γνώρισε κατά καιρούς επεκτάσεις και διαρρυθμίσεις. Εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εμπλουτίζει τη συλλογή της με αγορές και δωρεές, δίνοντας ειδικό βάρος στη λαογραφία. Από το 2004 η Βιβλιοθήκη αναδιοργανώνεται με την πρόσληψη βιβλιοθηκονόμου και τη μετάβαση στην ηλεκτρονική εποχή. Τον επόμενο χρόνο επαναλειτούργησε και η Παιδική Δανειστική Βιβλιοθήκη, η οποία είχε συσταθεί από τη δεκαετία του 1920.

Έφοροι: Ελένη Αλεξανδρή και Βιργινία Σιμοπούλου (1911-1914),Ειρήνη Αλεξανδρή και Θεοδώρα Ηπίτου (1914- ),Αγνή Καλογεροπούλου (1924-), Ρίτσα Βαρβιτσιώτη (1932-1938),Κατίνα Παπαφλέσσα (1938-1988),  Λιλή Μάρδα (1988-2000), Μάρω Ζαχαράκη (2000-2004). Από το 2004 Έφορος είναι η Σοφία Σαλαπάτα.

ΤΜΗΜΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Το τμήμα Ξένων και Διεθνούς Επικοινωνίας ιδρύθηκε το 1932 με πρώτη Έφορο την Ε. Λίτσα. Το 1939 μετονομάζεται σε τμήμα Ξένων και ασχολείται με τα επισκεπτόμενα το Λύκειο μέλη των Λυκείων του εξωτερικού. Στη συνέχεια Έφοροι έγιναν οι Άννα Στήβενς και Ιωάννα Θ. Ζαΐμη.

Το 1957 το τμήμα ανασυγκροτείται και ονομάζεται τμήμα Ξένων και Διεθνούς Επικοινωνίας με Έφορο την Ασπασία Ηλιάσκου. Σκοπός του τμήματος ήταν η επικοινωνία και η ενημέρωση για το έργο του Λυκείου στα Λύκεια-Λέσχες του εξωτερικού και σε άλλες οργανώσεις, η πνευματική επικοινωνία με τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού για την διατήρηση των ελληνικών εθίμων και παραδόσεων, η πνευματική και ηθική ενίσχυσή τους στην οργάνωση εθνικών εκδηλώσεων και, τέλος, η παροχή διευκολύνσεων στα επισκεπτόμενα την Ελλάδα, μέλη των ξένων Λυκείων. Συγκροτήθηκε επίσης επιτροπή, «Οι φίλες του Λυκείου των Ελληνίδων», από συζύγους ξένων διπλωματών.

Το 1988 το τμήμα μετονομάζεται σε τμήμα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων με Έφορο 7την Άννα-Μαρία Ζαΐμη. Σκοπός η ενημέρωση των συζύγων των διαπιστευμένων στην χώρα μας διπλωματών για την δράση του Λυκείου, με την οργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων.

Το 1992 μετονομάζεται σε τμήμα Διεθνών Σχέσεων, επωνυμία που διατηρεί μέχρι σήμερα. Με στόχο την προβολή της ελληνικής πολιτιστικής παράδοσης οργανώνει διάφορες εκδηλώσεις για τις συζύγους των αρχηγών και των μελών των διπλωματικών αποστολών που εδρεύουν στην Αθήνα. Έφορος από το 2016 η Μαρία Πασσά-Κώτσου.

ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Τμήμα Τύπου αναφέρεται για πρώτη φορά στο καταστατικό του 1937. Στη συνέχεια είναι από τα τμήματα που λειτουργούν μετά την Κατοχή με έφορο την Ιωάννα Ζαΐμη. Μετά την παραίτηση της Ι. Ζαΐμη τον Δεκέμβριο του 1961 ανέλαβε Έφορος Τύπου η Χρυσούλα Καλλία. Αναδιοργάνωσε πλήρως το τμήμα που διαιρέθηκε σε 4 εφορείες: α) Τύπου, Ραδιοφώνου και Κινηματογράφου, β) Φωτογραφιών, γ) Εκδόσεως Δελτίου και περιοδικού Ελληνία και δ) Αρχείου. Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής ήταν «εκατοντάδες δημοσιεύσεις» στον τύπο, ανακοινώσεις στο ραδιόφωνο και «επικαιρότητες … από τις χορευτικές εμφανίσεις» σε πολλούς κινηματογράφους. Η Χρ. Καλλία παρέμεινε Έφορος Τύπου και μετά την εκλογή της στο αξίωμα της Προέδρου στις 7 Σεπτεμβρίου 1962. Το επόμενο έτος το τμήμα Τύπου δημιούργησε Αρχείο φωτογραφιών με υπεύθυνη τη Γεν. Ταμία Φωφώ Καλλιανέση, το οποίο ξεκίνησε την εκτύπωση μηνιαίου προγράμματος για τις εκδηλώσεις του ΛτΕ και τη δημιουργία «αρχείου ομιλιών με μαγνητοφωνημένες ταινίες» με όλες τις ομιλίες που γίνονταν στο Λύκειο. Στις 10 Δεκεμβρίου 1965 δόθηκε συνέντευξη τύπου για το έργο του Λυκείου από τη Χρ. Καλλία, στην οποία «διά πρώτην φοράν παρευρέθησαν δημοσιογράφοι όλων των Αθηναϊκών εφημερίδων». Μετά το θάνατο της Χρ. Καλλία το 1983, Έφορος Τύπου έγινε και πάλι η Ιωάννα Ζαΐμη.

Στην αναθεώρηση του καταστατικού του Λυκείου το 1988 το τμήμα Τύπου μετονομάστηκε σε τμήμα Δημοσίων Σχέσεων. Έφοροι: Αμαλία Μάρκατζη (1992-2000), Κατερίνα Δασκαλάκη (2000-), Φώφη Ραζή (2012-2016), Έφορος σήμερα είναι η Βέρα Μπίρπου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Στον πρώτο οργανισμό του Λυκείου, το 1911, εκτός από τα τρία κύρια τμήματα που χωρίζονταν σε εφορείες, προβλεπόταν η ύπαρξη Εφορείας Οικονομικών, η οποία θα αναλάμβανε την εσωτερική οικονομική διοίκηση και διαχείριση των εσόδων και εξόδων. Πρώτη Έφορος Οικονομικών υπήρξε η Ευανθία Εμπεδοκλή. Ο πρώτος ισολογισμός του Λυκείου έγινε το 1912.

Από την αναθεώρηση του καταστατικού το 1936 καθιερώθηκε η λειτουργία Προεδρείου του Διοικητικού Συμβουλίου, η Γεν. Έφορος του Οικονομικού τμήματος μαζί με την Πρόεδρο, τις Αντιπροέδρους, τις Γραμματείς (Γενική και Ειδική) και την Ταμία. Έφορος σήμερα είναι η Θούλα Βαλάτα.

Γενικό Ταμείο

Όπως αναφέρεται στο ιδρυτικό καταστατικό η Γενική Ταμίας (πρώτη υπήρξε η Ειρήνη Καλογερή) συμμετέχει στο Προεδρείο του ΛτΕ, έργο της δε είναι «η ακριβολόγος λειτουργία του Ταμείου» και «οι διαχειριστικές υπηρεσίες εορτών». Η Γεν. Ταμίας σύμφωνα με το καταστατικό συμμετέχει μαζί με την Πρόεδρο και τη Γεν. Γραμματέα στην Εφορεία Οικονομικών.

Τα έσοδα του Λυκείου που διαχειριζόταν η Ταμίας προέρχονταν από δωρεές, έσοδα από τις χορευτικές παραστάσεις, συνδρομές μελών, και αργότερα από τα έσοδα του Δελτίου.

Με την συμπλήρωση της πρώτης τριετίας, το 1914, Γεν. Ταμίας ανέλαβε η Ειρήνη Καλλιφρονά η οποία παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1943, οπότε ανέλαβε η Μ. Σουλιώτου (1943-1960). Το 1960 εξελέγη η Φωφώ Καλλιανέση (1960-1980) και στη συνέχεια αναλαμβάνουν: η Ελένη Καζαμία (1980-1984), η Αντιγόνη Ρηγινού (1984-1999), η Μαρία Παπαμάρκου (1999-2008) και από το 2008 έως σήμερα η Κατερίνα Πολυδώρου-Χαρατσή.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΝΔΥΜΑΣΙΩΝ

Το 1932 ιδρύεται το τμήμα Εργαστηρίου και Εθνικών ενδυμασιών με σκοπό την κατασκευή και επιδιόρθωση των ενδυμασιών του Λυκείου και πρώτη Έφορο τη Μαρία Σωτηριάδου. Έκτοτε λειτουργεί ανελλιπώς είτε ως αυτόνομο, είτε σε συνεργασία με την Ιματιοθήκη.

Στα 78 χρόνια λειτουργίας του το Εργαστήριο Εθνικών Ενδυμασιών χάρις στην άοκνη προσπάθεια των εκάστοτε υπαλλήλων, αλλά και την κατά καιρούς προσφορά των εθελοντριών, έχει συμβάλλει ουσιαστικά στην εκπλήρωση των στόχων του Λυκείου των Ελληνίδων.

Στο Εργαστήριο κατασκευάζονται ενδυμασίες αντρικές, γυναικείες και παιδικές από όλες τις περιοχές της Ελλάδος. Συχνά έχει εκτελέσει παραγγελίες, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Έφορος σήμερα είναι η Εύη Καρασαββίδου.

ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΤΕΧΝΙΑΣ

Η Οικοτεχνία υπήρξε αρχικά μία από τις εφορείες του τμήματος Εθνικών Παραδόσεων που ίδρυσε η Άννα Τριανταφυλλίδου το 1937. Το 1939 αποτέλεσε ξεχωριστό τμήμα.

Το 1960 λειτούργησε η διαρκής έκθεση ειδών Οικοτεχνίας στην οδό Δημοκρίτου 17 με διευθύνουσα σύμβουλο την Κατίνα Παπαφλέσσα. Οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία εκθέσεις μόδας, στην προσπάθεια να προαγάγει τα χειροποίητα υφαντά και κεντήματα. Τρεις χειροποίητοι αργαλειοί ύφαιναν και φιλοτεχνούσαν κεντήματα με ελληνικό καθαρώς χαρακτήρα, υπό την καθοδήγηση των κυριών του τμήματος. Το τμήμα έλαβε μέρος σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό με μεγάλη επιτυχία καλλιτεχνική και οικονομική.

Το 2004 στην οδό Δημοκρίτου 7α κάτω από το Μουσείο Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίας του ΛτΕ άνοιξε το ανακαινισμένο Πωλητήριο. Εκεί εγκαταστάθηκαν οι δύο αργαλειοί με την υφάντρα Ευτυχία Ρέντζου. Έφορος σήμερα είναι η Ελπίδα Λεούση.

ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Το 1911 η Εφορεία Μουσικής Ωδικής και Οργανικής αποτελεί μέρος του Καλλιτεχνικού τμήματος.

Συγκροτείται τότε επιτροπή ειδικών για την συλλογή και ενορχήστρωση των ελληνικών χορών και τραγουδιών, η οποία αποτελείται από τους μουσικούς Σαμάρα, Καλομοίρη, Λαμπελέτ, Λαυράγκα και Λάλιο και τους λογοτέχνες Βλαχογιάννη, Σαρλή, Ποντίδα, Καρκαβίτσα, Ματσούκα και Παπαντωνίου.

Κύριο μέλημα του τμήματος είναι η εν γένει μόρφωση των γυναικών στη μουσική. Το 1914 Έφορος Φωνητικής Μουσικής είναι η Νίνα Φωκά και Έφορος Οργανικής Μουσικής η Ειρήνη Καλογερή. Ιδρύεται η πρώτη Χορωδία και δίνονται ιδιαίτερα μαθήματα χορωδίας για τα μέλη του Λυκείου δωρεάν. Τη Χορωδία που αποτελεί τον βασικό κορμό του τμήματος έχουν διευθύνει καταξιωμένοι καλλιτέχνες με πρώτο τον Μ. Καλομοίρη (1913-14).

Το 1963 καθιερώνονται μαθήματα φλογέρας, μουσικής αγωγής και παιδικής ορχήστρας με τη διδασκαλία της Ελ. Κεφάλου-Χορς.

Το 2000 ιδρύεται η Παιδική Χορωδία και το 2001 η Χορωδία των Νέων, το 2002 δημιουργούνται τα τμήματα Κρουστών και Θεατρικού Παιχνιδιού και το 2005 τμήματα Παραδοσιακού Τραγουδιού και Πολυφωνικού Ηπείρου.

Σε όλες τις σημαντικές εκδηλώσεις του Λυκείου το Μουσικό τμήμα δίνει το «παρών» (1921 Α΄ Γυναικείο Συνέδριο, 1936 25ετηρίδα και 1961 50ετηρίδα του Λυκείου κ.ά.), ενώ από τα «τσάγια της Τρίτης» έχουν περάσει πολλοί καταξιωμένοι καλλιτέχνες και ομιλητές. Οι χορωδίες συμμετέχουν στις παραστάσεις της χ.ο. στο Ηρώδειο και έχουν εμφανιστεί σε πολλές εκδηλώσεις του Λυκείου και άλλων φορέων. Το τμήμα έχει διοργανώσει συναυλίες το 1993 και το 2002 στο Μέγαρο Μουσικής, το 2009 στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη και το 2010 στο αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου. Έχει δώσει επίσης δύο παραστάσεις για παιδιά και δύο για μεγάλους. Έφορος σήμερα είναι η Μαλβίνα Αποστολίδη.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Ιδρύθηκε το 1911 και υπήρξε ένα από τα τρία πρώτα τμήματα του Λυκείου. Στην αρχή, περιελάμβανε τις εφορείες των «Ωραίων Τεχνών» δηλαδή Μουσικής, Ζωγραφικής και Γλυπτικής καθώς και την εφορεία Ελληνικών Χορών.

Μία από τις πρώτες δραστηριότητες του τμήματος ήταν η διακόσμηση των αιθουσών του κτηρίου, στο οποίο πρωτοστεγάστηκε το 1911 το Λύκειο, καθώς και η επίπλωσή του σε ελληνικό ρυθμό. Το έργο ανέλαβαν οι «καλλιτέχνιδες ζωγράφοι», και μέλη του τμήματος Ελένη Γεωργαντή, Μαρία Ορλώφ, Φιφή Ziller, Ερατώ Ασπρογέρακα, Ο. Παπαδημάκη, Δάφνη Καλαποθάκη, Αναστασία Ναυπλιώτου, Μ. Βουκίδου, Φαραντάτου, Ζηνοβίου, Στεφάνου με την συνδρομή ειδικών συμβούλων: του Ernesto Ziller και των βυζαντινολόγων Α. Ζάχου και Α. Αδαμαντίου. Δημιουργήθηκαν τρεις αίθουσες, αρχαϊκού ρυθμού, βυζαντινού ρυθμού, καθώς και η νεοελληνική.

Σημαντική δραστηριότητα του τμήματος, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, υπήρξε η διοργάνωση εκθέσεων με έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, αδιακρίτως φύλου.

Οι Θάλεια Φλωρά-Καραβία, Ουβέρτος Αργυρός, Τζέννυ Lieder-Αργυρού, Βικάτος, Φερεκύδης, Ροϊλός, Συμεών Σαββίδης, Σπ. Προσαλέντης, Σοφία Λασκαρίδου, Αγήνωρ Αστεριάδης στέγασαν στο Λύκειο τις εκθέσεις τους. Έκθεση εικόνων του Αγίου Όρους από τον εξαίρετο Φ. Κόντογλου φιλοξενήθηκε επίσης στις αίθουσες του Λυκείου.

Στο Καλλιτεχνικό τμήμα οφείλεται, μεταξύ άλλων, η αντιγραφή πολλών ελληνικών ενδυμασιών, η προτομή της ιδρύτριας Κ. Παρρέν (από την Έφορο Ε. Γεωργαντή), καθώς και η κατασκευή παιχνιδιών και κουκλών, με σκοπό αφενός να συγκροτηθεί μια ευπρόσωπη και επικερδής βιοτεχνία και αφετέρου να διαμορφωθεί και η αισθητική αντίληψη των παιδιών. Μετά την Έφη Μαλάμου-Πανοπούλου,  Έφορος σήμερα είναι η Νιόνια Μαλεφάκη.

ΤΜΗΜΑ ΡΥΘΜΙΚΗΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ

Το 1935 αναφέρεται για πρώτη φορά τμήμα Χορών και Ρυθμικής Γυμναστικής, με Έφορο την Παναγιώτα Πιστόλη. Το 1947 δίνονται μαθήματα Ρυθμικής από την Καρβούνη. Το 1951 λειτούργησε τμήμα Ρυθμικής με Έφορο τη Λ. Σκουζέ και διδάσκουσα τη Μαρία Χορς. Λίγα χρόνια μετά αναφέρεται ως τμήμα Ρυθμικής Αγωγής. Από τον Ιανουάριο του 1964 η ομάδα Ρυθμικής του ΛτΕ με επικεφαλής την Μαρία Χορς ανέλαβε την οργάνωση της τελετής αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.

Το 1992 η Μαρία Χορς εξελέγη Έφορος του τμήματος.

ΤΜΗΜΑ ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΞΙΩΣΕΩΝ

Το τμήμα εμφανίζεται για πρώτη φορά στο καταστατικό του 1914 ως τμήμα Εορτών και από το καταστατικό του 1930 και εξής ως τμήμα Εορτών και Δεξιώσεων.

Εκτός από τα τσάγια της Τρίτης, μεριμνούσε για τον εορτασμό των εθνικών επετείων και τις άλλες εκδηλώσεις που λάμβαναν χώρα στο κτήριο του Λυκείου.

Έφοροι του τμήματος μέχρι το 1940 υπήρξαν οι Δανάη Κύρου, Ευφροσύνη Λούρου και Αικατερίνη Κοτζιά. Η νυν Έφορος του τμήματος έχει ως βοηθούς τέσσερις συνεφόρους και μία ταμία με χρέη γραμματέως. Το τμήμα έχει επίσης την ευθύνη για τη λειτουργία του Εντευκτηρίου. Σήμερα Έφορος του τμήματος είναι η Γαβριέλλα Τζαβάρα.

ΤΜΗΜΑ ΚΟΣΜΗΤΕΙΑΣ

Ο θεσμός της κοσμήτορος εισάγεται κατά την αναθεώρηση του καταστατικού το 1930. Η κοσμήτωρ συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο και το Προεδρείο.

Το 1954 ιδρύεται αυτοτελές τμήμα Κοσμητείας με πρώτη Έφορο την Άννα Αλευρά. Σκοπός του να «μεριμνά δια την καλήν εμφάνισιν του Λυκείου» και «επιβλέπει την συντήρησιν και τας επισκευάς», έτσι ώστε να μπορούν, σ’ένα τόσο καλά φροντισμένο χώρο, να λειτουργούν αποδοτικότερα όλα τα τμήματα του Λυκείου. Έφορος σήμερα είναι η Έφη Μαλάμου-Πανοπούλου.

ΕΦΟΡΕΙΑ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

Η ίδρυση του τμήματος έγινε το 1960 και πρώτη Έφορος εξελέγη η Ρίτσα Σερπιέρη. Βασικό μέλημα του τμήματος υπήρξε η είσπραξη των οικονομικών υποχρεώσεων των μελών του Λυκείου και η σύνταξη σχετικού Μητρώου, με αντίστοιχους κωδικούς αριθμούς.

Υποχρεώσεις του τμήματος είναι η είσπραξη των δωρεών προς το Λύκειο, η παραγγελία και παράδοση των μπλοκ εισπράξεων και εγγραφών των τμημάτων και των περιφερειακών τμημάτων χορού του Λυκείου και η παραλαβή τους κατά τη λήξη της λυκειακής χρονιάς. Το τμήμα συνεργάζεται με τη Γραμματεία στην οργάνωση της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης και έχει επίσης το καθήκον να αποστέλλει επιστολές σε μέλη που τυχόν έχουν καθυστερήσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το Λύκειο.

Την πρώτη Έφορο διαδέχθηκαν η Ελευθερία Παπαπάνου και η Μαρία Παπαπετροπούλου. Σήμερα Έφορος είναι η Μάρω Ζαχαράκη.

ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ

Η συγγραφή της ιστορίας του Λυκείου υπήρξε όραμα της Προέδρου Χρυσούλας Καλλία. Για το σκοπό αυτό ίδρυσε το 1968 τμήμα Ιστορίας του Λυκείου με Έφορο την Ελένη Πασαλιάδου, την οποία πλαισίωσαν η Τιτίκα Κιοσσέ και η Μαρία Χριστοπούλου. Έργο τους ήταν στην αρχή να καταγράψουν μέσα από τα βιβλία των πρακτικών των Γενικών Συνελεύσεων και των Διοικητικών Συμβουλίων τη δράση του Λυκείου μέχρι το 1940. Το 1987 ανατέθηκε η συγγραφή της ιστορίας του Λυκείου στην ιστορικό αρχαιολόγο Ελένη Μπόμπου-Πρωτοπαπά και το 1991 εκδόθηκε το βιβλίο Το Λύκειον των Ελληνίδων 1911-1991.

Το 1988 το τμήμα Ιστορίας μετονομάστηκε σε τμήμα Ιστορικού Αρχείου και ξεκίνησε ο εντοπισμός και η καταγραφή αρχειακού υλικού. Στην αρχή την αρχειονομική ευθύνη ανέλαβε εθελοντικά η Φωτεινή Τασιού και τα μέλη του τμήματος ξεκίνησαν να εργάζονται συστηματικά. Το 1993, στο πλαίσιο του 3ου Δικτύου Καινοτόμων Προγραμμάτων, το αρχείο οργανώθηκε περαιτέρω και στελεχώθηκε με τον μέχρι σήμερα υπεύθυνο ιστορικό Νίκο Ανδριώτη, και την ιστορικό Άννα Μιχοπούλου. Από το 1997 το Ιστορικό Αρχείο του Λυκείου στεγάζεται στο Μέγαρο Αντωνοπούλου. Έως τώρα, έχουν εντοπιστεί, ταξινομηθεί και αποδελτιωθεί χιλιάδες έγγραφα, τόμοι και έντυπο υλικό.

Μαθήματα ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού.

Το 1998 τα μέλη του τμήματος Ιστορικού Αρχείου αποφάσισαν να δημιουργήσουν τμήματα διδασκαλίας νέων ελληνικών για γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες, αλλοδαπές και ομογενείς, συνεχίζοντας με αυτό τον τρόπο τη δράση της Καλλιρρόης Παρρέν και ακολουθώντας την παράδοση του Λυκείου με τα Κυριακάτικα σχολεία και τις Σχολές αναλφάβητων μητέρων. Τα 11 αυτά χρόνια εθελόντριες καθηγήτριες ανέλαβαν το έργο αυτό και εκατοντάδες μαθήτριες φοίτησαν, ορισμένες από τις οποίες, με τη βοήθεια του τμήματος, πέρασαν τις εξετάσεις για την απόκτηση της Βεβαίωσης Ελληνομάθειας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έφορος του τμήματος είναι σήμερα η Ελένη Μπόμπου-Πρωτοπαπά.

ΚΟΣΜΗΤΕΙΑ ΜΕΓΑΡΟΥ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Το Μέγαρο Αντωνόπουλου χρωστά το όνομά του στον ομότιμο καθηγητή της Ιατρικής Δημήτριο Αντωνόπουλο, ο οποίος με την προτροπή του ακαδημαϊκού Σόλωνα Κυδωνιάτη και της συζύγου του, δώρισε στο ΛτΕ το επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας 4 κτήριο, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη βαθειά του εκτίμηση για το έργο του Λυκείου. Το συμβόλαιο δωρεάς υπογράφηκε το 1995 και το Λύκειο τον ανακήρυξε μαζί με την αείμνηστη σύζυγό του Ισμήνη, μεγάλους ευεργέτες του.

Στις αίθουσες του κτηρίου στεγάζεται το Ερευνητικό Κέντρο του ΛτΕ. Εκεί πραγματοποιήθηκε το σεμινάριο Αρχειονομίας, εκεί συνεδριάζουν πολλά τμήματα και διεξάγονται οι εργασίες του τμήματος Ιστορικού Αρχείου, το οποίο στεγάζεται στο Μέγαρο.

Η πρώτη Έφορος του Μεγάρου Αντωνοπούλου Σάσα Αρκουμάνη σε συνεργασία με άλλα μέλη του τμήματος μετέτρεψαν το Μέγαρο Αντωνόπουλου σε εντευκτήριο με ζεστασιά. Κατέγραψαν τα έπιπλα και αντικείμενα που περιλαμβάνονταν στη δωρεά και φρόντισαν για τη διαμόρφωση του χώρου.

Στο Μέγαρο ξεκίνησαν το 1998 τα δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας για γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες, αλλοδαπές και ομογενείς που οργανώνει κάθε χρόνο το τμήμα Ιστορικού Αρχείου. Έφορος σήμερα είναι η Σούλα Σπαθάρη.

ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Το Λύκειον των Ελληνίδων παρακολουθώντας και μετέχοντας στις νέες κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές, διεύρυνε το 1997 τα ενδιαφέροντά του με την ίδρυση του τμήματος Περιβάλλοντος, μετά από πρόταση της τότε Προέδρου Τότας Βαληνάκη. Πρώτη Έφορος διετέλεσε η χημικός Γαβριέλλα Τζαβάρα. Έφορος σήμερα είναι η Μάγδα Ανδρουτσοπούλου.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ

Η Επιτροπή Επιστημόνων για τα Γυναικεία Θέματα και την Ισότητα συστήθηκε το 1994, με πρωτοβουλία της τότε Προέδρου Τότας Βαληνάκη και της νομικής συμβούλου του Λυκείου Λούλας Μιχαλοπούλου. Η πρόταση αφορούσε την διεύρυνση των δραστηριοτήτων του Λυκείου στο χώρο των γυναικείων θεμάτων προκειμένου να συνεχιστεί η παράδοση της Καλλιρρόης Παρρέν, με τη σύσταση ομάδας εργασίας από επιστήμονες μέλη του Λυκείου η οποία να ασχολείται με ζητήματα που αφορούν τη σημερινή Ελληνίδα.

Η Επιτροπή συνεργάζεται με κοινωνικούς φορείς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τη Γενική Γραμματεία Ισότητας, τον Συνήγορο του Πολίτη, το Κέντρο Έρευνας για Θέματα Ισότητας, το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου, το Ευρωπαϊκό Lobby Γυναικών, τον Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και άλλες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Οργανώνει και συμμετέχει σε συνέδρια, ημερίδες και ομιλίες για θέματα που αφορούν τη γυναίκα, το παιδί και την κοινωνία γενικότερα. Υπεύθυνη σήμερα είναι η Αγλαΐα Ρομπόκου-Καραγιάννη.