από τον ποδόγυρο και για 8εκ., η φούστα έχει ενισχυθεί με διπλό ύφασμα. Ψηλά στη δεξιά πλευρά κρύβεται εσωτερικό τσεπάκι. Ο ολοκέντητος ποδόγυρος έχει ύψος 55εκ. και είναι φοδραρισμένος με αστάρι. Από περιφέρεια με συνολικό μήκος 6,08μ., τα 2,28μ. καλύπτουν στην πίσω όψη δύο κομμάτια μαύρο κεντημένο ατλάζι (1,26μ. και 1,02μ.). Το φαιοπράσινο ατλάζι μπροστά και στα πλάγια αποτελείται από τέσσερα κομμάτια (1,30μ. και 1,32μ. και 0,65μ. και 0,60μ.), και είναι κεντημένα με το ίδιο ζωηρόχρωμο μοτίβο γλάστρας με λουλούδια. Απο στυλιζαρισμένη γλάστρα με λαβές υψώνονται επτά κλαδιά σε σχήμα επτάφωτης λυχνίας. Απ' αυτά φυτρώνουν δύο συμμετρικά πλαϊνά άνθη και ένα κεντητό μεγάλο λουλούδι πλαισιωμένο με φυλλοφόρα κλαδιά και στεφανωμένο με τρία μικρότερα λουλούδια. Από τη βάση της γλάστρας ξεφυτρώνουν σχηματικά κλαδάκια. Τα χρώματα του κεντήματος με πλακέ βελονιά είναι το έντονο πορτοκαλοκίτρινο (γλάστρα), πράσινο ανοιχτό (κλαδιά), και τα βυσσινί, ροζ και λευκό (λουλούδια). Πρόκειται για παραλλαγή του διακοσμητικού μοτίβου της στόφας (βλ. Α.Τ.Α. 11478). Τα μοτίβα είναι παράλληλα ανά δύο σειρές, έτσι που δε μένουν ενδιάμεσα κενά και καλύπτεται όλος σχεδόν ο ποδόγυρος. Το κέντημα κάθε φύλλου, που έμπαινε οριζόντια "κόντρα", γινόταν σε τελάρο πάνω στο οποίο στερεωνόταν το λεπτό χαρτί, διάτρητο από τα περιγράμματα του σχεδίου. Περνώντας τα περιγράμματα με άσπρο σαπούνι, το σχέδιο αποτυπωνόταν στο ύφασμα. Το κέντημα αναλάμβαναν είτε ειδικές κεντήστρες, είτε οι γυναίκες που θα το φορούσαν. Η πτύχωση του φουστανιού, το βόλτιασμα, γίνεται από τις ίδιες τις γυναίκες. Με κρεμασμένο το φουστάνι σε κρεμάστρα και ξεκινώντας από ψηλά, πρώτα στην μπροστινή και ύστερα στην πίσω όψη, επαναλάμβαναν ανά δέκα εκατοστά την ίδια διαδικασία: τρύπωναν πατώντας τη βελόνα ανά δύο εκατοστά, σούρωναν το τρύπωμα και πλισάριζαν βρέχοντας τα δάχτυλά τους σε διάλυμα κόλλας. Όταν ολοκλήρωναν το τρύπωμα και το πλισάρισμα άφηναν το φουστάνι να στεγνώσει. Τυλιγμένο σε σεντόνι, το φουστάνι έμενε τρυπωμένο ώσπου να φορεθεί.