από χρυσοϋφασμένη στόφα, τρέσα χρυσή και γαϊτάνι διπλό από σωμόν βαμβακερή κλωστή και χρυσόνημα που καταλήγει σε φουντίτσες. Η φούστα ενώνεται με το πανωκόρμι με πλούσια σούρα. Έτσι, σχηματίζονται 59 πιέτες, οι ντούκες, φάρδους 4-5εκ. η καθεμιά. Ακριβώς πάνω από τον ποδόγυρο, οριζόντια πιέτα, η πόστα, φάρδους 8εκ., για να φουντώνει το φουστάνι. Το φουστάνι είναι φοδραρισμένο με τσίτι (σε πτι καρό ασπρόμαυρο φόντο μαύρα σχηματοποιημένα κλαδιά) εκτός από το σημείο του ποδόγυρου, όπου είναι φοδραρισμένο με χοντρό, βαμβακερό, δίμιτο ύφασμα μπεζ χρώματος. Το δαμασκηνί κάμπο της στόφας του φουστανιού διακοσμούν μαύρα ενυφασμένα λουλούδια, φύλλα και κλαδιά. Ο τσιτσεκλίδικος ποδόγερος, ύψους 11εκ., είναι από χρυσοϋφασμένη στόφα. Σε χρυσοκίτρινο κάμπο ενυφασμένα βάζα με λουλούδια στο ίδιο χρώμα (και με λίγο γαλάζιο στο κέντρο τους) και λουλούδια κεντημένα με μεταξοκλωστές σε σωμόν, μωβ και ροζ χρώμα και κλαδιά σε πράσινο και γαλάζιο χρώμα. Η στόφα αυτή συναντάται και στον ποδόγυρο των σκυριανών φουστανιών. Κατασκευασμένη στη Γαλλία (Depots de produits de Manufactures d' Etoffes de Paris, Lyon et Nisme, Clermont et Cie) στις αρχές του 19ου αιώνα (γύρω στο 1830-1840) με την τεχνική tissu broche, metal dans le m esprit (Etoffes de soie, articles dits du Levant). Ο ποδόγυρος πλαισιώνεται από τρέσα χρυσή αγοραστή, την τσίτα, και το φουστάνι καταλήγει σε μια σειρά γαϊτάνι διπλό από μπεζ μεταξωτή κλωστή και χρυσόνημα. Στο πανωκόρμι, πίσω στο λαιμό, το αρχικό μωβ γαϊτάνι δεν υπάρχει και έχει αντικατασταθεί (πιθανόν μεταγενέστερα, λόγω φθοράς του αρχικού) από γαϊτάνι διπλό από βερυκοκί βαμβακερή κλωστή και χρυσόνημα. Ίδιο γαϊτάνι υπάρχει και στις μασχάλες.