φυτικό μοτίβο της μπορντούρας στηρίζεται σε επαναλαμβανόμενο και ελαφρά καμπύλο στέλεχος ("κλαδί"), που η διακοσμητική του σημασία τονίζεται με δύο σειρές κουκκίδες ανάμεσα στα περιγράμματα και το ενδιάμεσο "νεύρο" του. Από το διακοσμητικό κλαδί φύονται, εναλλάξ δεξιά ή αριστερά, κλαδιά και φύλλα ή ζευγάρι καμπανόσχημα λουλούδια. Στη γωνία του μαντιλιού, τα διακοσμητικά κλαδιά ενώνονται και δένονται μεταξύ τους με ταινία. Από τη δέσμη ξεπηδά βλαστός με το ζευγάρι λουλουδιών και έντονη φυλλοφορία που κορυφώνεται σε λουλούδι και ψηλό, γερτό φύλλο. Το κεντρικό τμήμα, ο κάμπος του μαντιλιού γεμίζει με μικρούς φυλλοφόρους μίσχους που διατάσσονται σε σειρές. Δεξιά κι αριστερά από το μέσον της μεγάλης πλευράς και κοντά σ' αυτό, είναι ραμμένα δυο κίτρινα κορδελάκια από το ύφασμα της επένδυσης, τα καπίστρια. Οι πιέτες ή το τσεμπέρι αποτελούν χαρακτηριστικό τμήμα του κεφαλοκαλύμματος και οι γυναίκες Ύδρας και Σπετσών και της Ερμιονίδας ονόμαζονταν "τσεμπερούδες". Αφού τα μαλλιά γίνουν πλεξούδες και τοποθετηθεί το φακιόλι -τα μπουλέτσια από ξένα μαλλιά που δίνουν ύψος συνηθίζονταν μόνον από τις αρχόντισσες- μπαίνουν σε πιέτες κολλητά στη ρίζα των μαλλιών και δένονται κάτω από τις κοτσίδες τα καπίστρια ή ζωνίτσες, δυο κορδονάκια ραμμένα στο σημείο που το μαντίλι ακουμπά στους κροτάφους. Στη συνέχεια, οι γωνίες του μαντιλιού (τσέπια) σταυρώνονται χαλαρά κάτω από το σαγόνι, αφού το μαντίλι πτυχωθεί πρώτα (πιέτες) και στους κροτάφους. Τα τσέπια γυρίζουν πίσω και στερεώνονται στην κορυφή του κεφαλιού και προς τα πίσω. Οι πιέτες στολίζονταν με έξι καρφίτσες. Οι γιορτινές και νυφικές πιέτες είναι ολοκέντητες με χρυσά, πολύχρωμα ή μονόχρωμα κεντήματα.